Տեսություն

Գիտենք, որ ցանկացած \(a\) բնական թիվ կարելի է գրել որոշ թվով տասնյակների և նրա գրառման միավորների թվանշանի գումարի տեսքով:  
 
Օրինակ՝
 
37=310+7124=1210+46782=67810+2
 
Ընդհանուր դեպքում գրում ենք այսպես՝ a=m10+n, որտեղ \(n\) -ը \(a\) թվի գրառման վերջին թվանշանն է:
Առաջին գումարելին՝ m10 բաժանվում է \(2\) -ի, \(5\) -ի և \(10\) -ի, քանի որ՝ այդ արտադրյալի \(10\) արտադրիչը բաժանվում է բոլոր այդ թվերի վրա:  
 
Ուշադրություն
Հետևաբար, \(a\) թվի բաժանելիությունը \(2\) -ի, \(5\) -ի և \(10\) -ի կախված է \(a\) թվի գրառման վերջին թվանշանից՝ \(n\) -ից:
1. Բաժանելիությունը \(2\) -ի
Եթե թվի գրառման վերջին թվանշանը բաժանվում է \(2\) -ի (զույգ է), ապա թիվը բաժանվում է \(2\)-ի:
Օրինակ
\(910, 12, 164, 376, 1028\) թվերը բաժանվում են \(2\)-ի, քանի որ նրանց վերջին թվանշանները՝ \(0, 2, 4, 6, 8\) բաժանվում են \(2\)-ի (զույգ են):
2. Բաժանելիությունը \(5\) -ի
Եթե թվի գրառման վերջին թիվը \(5\) -ը կամ  \(0\) -ն է, ապա թիվը բաժանվում է \(5\) -ի:
Օրինակ
\(35, 490, 13405\) թվերը բաժանվում են \(5\)-ի, քանի որ դրանց վերջին թվանշանը \(5\) է կամ  \(0\):
3. Բաժանելիությունը \(10\) -ի
Եթե թվի գրառման վերջին թիվը \(0\) -ն է, ապա թիվը բաժանվում է \(10\) -ի:
Օրինակ
\(40; 480; 3700\) թվերը բաժանվում են \(10\)-ի, քանի որ դրանց բոլորի վերջին թվանշանը \(0\)-ն է:
Աղբյուրները
Բ. Նահապետյան, Ա. Աբրահամյան, Մաթեմատիկա 5-րդ դասարան, Մակմիլան-Արմենիա, 2006: