ՀԱՐՍՏԱՑՐՈՒ ԳԻՏԵԼԻՔՆԵՐԻԴ ՊԱՇԱՐԸ
Ակտիվացրու «Իմ+»-ը գերազանց գնահատականներ ստանալու համար
Ստեղծեք Ձեր ուսումնական ծրագիրը «ԻմԴպրոց» կայքում
Ստացեք հաշվետվություն Ձեր ուսումնական ծրագիր արդյունավետության վերաբերյալ
Օգտագործեք Ձեր առաջադրանքները ստուգողական աշխատանքներում

Տեսություն

Պարզ է, որ Համացանցում շրջանառվող հսկայածավալ տեղեկատվությունը պետք է որոշակի կրիչների վրա պահպանվի։
Համացանցի աշխատանքի արդյունավետության և ինֆորմացիայի պահպանման անվտանգության նկատառումներով Համացանցային ինֆորմացիան պահպանելու համար գերհզոր համակարգիչներ են հատկացվում, որոնք կոչվում են սերվերներ։
Ինֆորմացիան Համացանցում փոխանցելու համար նախ և առաջ հատուկ կոդավորման է ենթարկվում։ Ինֆորմացիան կոդավորելու և ցանցով փոխանցելու կանոնները որոշվում են տվյալների փոխանցման միասնական հաղորդակարգով։ Որպեսզի ինֆորմացիա փոխանակելիս Համացանցին միացված համակարգիչներն իրար «կարողանան գտնել», դրանք հասցեավորելու միասնական համակարգ է կիրառվում։ Համացանցին միացված յուրաքանչյուր համակարգիչ ունի իր թվային Ինտերնետ-հասցեն (IP հասցե)։
 
IP հասցեն \(4\) մասից է բաղկացած, որոնցից յուրաքանչյուրը կարող է \(0\)-ից \(255\) միջակայքի ցանկացած արժեք հանդիսանալ, օրինակ՝ \(194.14.36.164\)
 
Քանի որ թվերով կազմված նման IP hասցեն դժվար է հիշել, Համացանցում նաև URL (Uniform Resource Locator — ռեսուրսի ունիվերսալ որոշիչ) հասցեներ են օգտագործվում։
Աղբյուրները
Ս. Ս. Ավետիսյան, Ս. Վ. Դանիելյան,  Ինֆորմատիկա 7-րդ դասարան, Երևան 2012