Սահմանափակ ֆունկցիաներ
\(y=f(x)\) ֆունկցիան անվանում են ներքևից սահմանափակ X⊂D(f) բազմության վրա, եթե գոյություն ունի այնպիսի \(m\) թիվ, որ ցանկացած x∈X արգումենտի համար տեղի ունի f(x)≥m անհավասարությունը:
 
\(y=f(x)\) ֆունկցիան անվանում են վերևից սահմանափակ  X⊂D(f) բազմության վրա, եթե գոյություն ունի այնպիսի \(M\) թիվ, որ ցանկացած x∈X արգումենտի համար տեղի ունի f(x)≤M անհավասարությունը:
Օրինակ
ա) fx=x+3 ֆունկցիան սահմանափակ է ներքևից 3-ով ամբողջ թվային առանցքի վրա, քանի որ fx≥3 անհավասարությունը տեղի ունի ցանկացած իրական թվի համար:
fx=x+3 ֆունկցիան վերևից սահմանափակ չէ:
 
բ) fx=2−x ֆունկցիան սահմանափակ է վերևից 2-ով ամբողջ թվային առանցքի վրա, քանի որ fx≤0 անհավասարությունը տեղի ունի ցանկացած իրական թվի համար:
fx=2−x ֆունկցիան ներքևից սահմանափակ չէ:
\(y=f(x)\) ֆունկցիան անվանում են սահմանափակ X⊂D(f) բազմության վրա, եթե այն սահմանափակ է և՛ ներքևից և՛ վերևից, այսինքն  գոյություն ունեն այնպիսի \(m\) և \(M\) թվեր, որ ցանկացած x∈X արգումենտի համար տեղի ունի m≤fx≤M կրկնակի անհավասարությունը:
Ապացուցել ֆունկցիայի սահմանափակությունը նշանակում է գտնել \(m\) և \(M\) թվերը:
Օրինակ
ա) fx=1+x2 ֆունկցիան սահմանափակ է x∈[0;2] բազմության վրա, քանի որ 1≤fx≤5 անհավասարությունը տեղի ունի ցանկացած x∈[0;2] արգումենտի համար:
 
բ) Նույն fx=1+x2 ֆունկցիան [0;+∞) բազմության վրա ներքևից սահմանափակ է մեկով՝ 1+x2≥1, x∈[0;+∞), սակայն վերևից սահմանափակ չէ, քանի որ այն ընդունում է ցանկացած դրական թվից մեծ արժեքներ:
Բերենք սահմանափակ ֆունկցիայի ևս մեկ սահմանում, որը համարժեք է արդեն տրված սահմանմանը:
\(y=f(x)\) ֆունկցիան անվանում են սահմանափակ X⊂D(f) բազմության վրա, եթե գոյություն ունի այնպիսի \(A\) թիվ, որ ցանկացած x∈X արգումենտի համար տեղի ունի fx≤A անհավասարությունը:
Աղբյուրները
Գ. Գ. Գևորգյան, Ա..Ա. Սահակյան, Հանրահաշիվ և մաթեմատիկական անալիզի տարրեր, 10-րդ դասարան, Տիգրան Մեծ, 2009: